2017-14 ECIW studiegroep reflectie




Werkboek lessen


Reflectie

Toen ik voor de eerste keer het werkboek van Een cursus in wonderen afrondde, had ik een gevoel van onoverwinnelijkheid. De wereld was nog wel een realiteit, maar ik had niet meer het beeld dat die realiteit mij nog kon raken.

 

De eerste keer dat ik daarna weer ziek werd - griep kreeg - vormde dit onoverwinnelijke gevoel zich om in een gevoel van teleurstelling. De gevormde verwachting dat het doen van de Cursus zou leiden tot een aangenaam en zonnig leven zonder enige verdere zorg of tegenslag, bleek hierbij niet uit te komen.

 

Verwachtingen komen en gaan bij iedereen, maar misschien nog wel meer bij degene die zich begeven op hun spirituele pad. Velen betreden dit spirituele pad dan ook de eerste keer met een verwachting of hoop op een beter leven.

 

Ondanks dat het voor mij vrij snel in het begin al wel duidelijk was dat de Cursus hier niet over gaat en zich hier ook niet op richt betekende dit niet dat ik mij zelf met regelmaat terug vind in teleurstelling. Wel is het inmiddels zo dan ik niet meer zo lang in deze teleurstelling blijf hangen.


De lessen van dit studieblok:

 

God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.

1. (167) Er is één leven, en dat deel ik met God.

God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.

2. (168) Uw genade is mij gegeven. Nu maak ik er aanspraak op.

God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.

1. (169) Door genade leef ik. Door genade word ik vrij.

God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.

2. (170) Er schuilt geen wreedheid in God en evenmin in mij.

God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.

 

Inleiding tot les 181-200

 

1. Ons volgend stel lessen is speciaal gericht op de versteviging van je bereidwilligheid om je zwakke inzet sterk te maken en je uiteenlopende doelstellingen tot één intentie samen te smeden. Er wordt vooralsnog geen voortdurende en totale toewijding van je gevraagd. Maar jou wordt gevraagd nu te oefenen om het gevoel van vrede te bereiken dat een dergelijke volledige inzet, al is het maar met tussenpozen, je zal schenken. Juist de ervaring hiervan garandeert dat jij je totale bereidwilligheid zult inzetten om de weg te volgen die de cursus uiteenzet.

 

Een cursus in wonderen roept ons steeds op om naar binnen te gaan en voor even de wereld achter ons te laten. De ervaring van vrede in deze stille plek zal onze bereidwilligheid vergroten om met grotere regelmaat en voor meer tijd los te durven staan.

 

181. Ik vertrouw mijn broeders, zij zijn één met mij

 

1. Vertrouwen in je broeders is essentieel voor het funderen en stutten van je geloof in jouw vermogen om twijfel en gebrek aan onwankelbaar zelfvertrouwen te boven te komen. Wanneer je een broeder aanvalt, verklaar je dat hij beperkt wordt door wat jij in hem hebt gezien. Je ziet niet aan zijn fouten voorbij. Ze worden eerder vergroot en daardoor tot een belemmering voor jouw gewaarzijn van het Zelf dat voorbij je eigen vergissingen ligt, en voorbij zowel zijn als jouw ogenschijnlijke zonden.

 

Ik zie mijn broeder zoals ik mij zelf zie. Wil ik dus het zicht op mijn ware zelf verkrijgen dan start dit steeds bij de wens om ook zo naar mijn broeder te kijken.

 

182. Ik zal een ogenblik stil zijn en naar huis toe gaan

 

12. Jij hebt jouw onschuld niet verloren. Dit is waarnaar jij verlangt. Dit is jouw hartewens. Dit is de stem die jij hoort, en de roep die jij niet kunt negeren. Het heilige Kind blijft bij jou. Zijn thuis is het jouwe. Vandaag geeft Het jou Zijn verdedigingsloosheid, en aanvaard jij die in ruil voor al het vechtspeeltuig dat jij hebt gemaakt. En nu is de weg vrij en het eind van de reis eindelijk in zicht. Wees een ogenblik stil en ga met Hem naar huis, en wees voor even in vrede.

 

Een cursus in wonderen wordt niet geleerd door overtuigen. Ervaring is het enige dat zij als doel aan biedt. Het zijn juist deze ervaringen die ons in staat zullen stellen om los te komen van alle aangeleerde overtuigingen.

 

183. Ik roep Gods Naam aan en de mijne

 

8. Herhaal de Naam van God en je erkent Hem als de enige Schepper van de werkelijkheid. En je erkent tevens dat Zijn Zoon deel van Hem is en schept in Zijn Naam. Zit in stilte en laat Zijn Naam uitgroeien tot het alomvattende idee dat je denkgeest volledig vult. Laat alle gedachten behalve deze ene stil zijn. En reageer hiermee op alle andere gedachten, en zie Gods Naam de duizend nietige namen vervangen die jij aan je gedachten gegeven hebt, terwijl je niet besefte dat er één Naam is voor al wat is en wat zal zijn.

 

Uiteindelijk resteren ons nog twee woorden: God is.

 

184. De Naam van God is mijn erfgoed

 

7. Dat is wat de wereld jou leert. Het is een leerfase waar ieder die komt doorheen moet gaan. Maar hoe eerder hij ziet waarop die berust, hoe twijfelachtig de uitgangspunten ervan zijn en hoe dubieus de resultaten, des te eerder hij de effecten ervan in twijfel trekt. Een leerproces dat eindigt met wat de wereld pleegt te onderwijzen, eindigt zonder betekenis. Wanneer het zijn juiste plaats inneemt, dient het slechts als startpunt vanwaaruit een ander soort leren beginnen kan, een nieuwe waarneming kan worden verworven en alle willekeurige namen die de wereld geeft kunnen worden teruggehaald, nu zij in twijfel worden getrokken.

 

Ergens kom je op een punt dat je zegt. Nu is het wel genoeg.

 

185. Ik verlang de vrede van God

 

1. Deze woorden uitspreken is niets. Maar deze woorden menen is alles. Als je ze maar één moment kon menen, dan zou voor jou geen verdriet meer mogelijk zijn, in welke vorm, en waar of wanneer dan ook. De Hemel zou weer geheel tot het volle bewustzijn zijn gebracht, de Godsherinnering totaal hervonden, en de opstanding van heel de schepping volledig zijn beseft. 

 

Al ons oefenen is hierop gericht. Om alle illusies en blokkades te verwijderen totdat ons inzicht zodanig is dat er geen ander verlangen meer is dan ons verlangen naar de vrede van God.

 

186. De verlossing van de wereld hangt af van mij

 

1. Dit is de uitspraak die alle arrogantie eens uit elke denkgeest weg zal nemen. Dit is de gedachte van ware nederigheid, die geen andere functie als de jouwe neemt dan degene die jou gegeven is. Het brengt jouw aanvaarding van een jou toegewezen taak met zich mee, zonder aan te dringen op een andere rol. Het velt geen oordeel over de juiste rol voor jou. Het erkent slechts dat de Wil van God op aarde zowel als in de Hemel is geschied. Het verenigt elke wil op aarde in het hemelse plan om de wereld te verlossen en haar terug te voeren tot de hemelse vrede.

 

Er zijn geen grotere of kleinere rollen in de verlossing van de wereld. Iedereen draagt het zelfde bij.

 

187. Ik zegen de wereld, want ik zegen mijzelf

 

11. Nu zijn we gezegend, en nu zegenen we de wereld. Wat we gezien hebben, willen we uitbreiden, want we willen het overal zien. We willen het in iedereen zien stralen met de glans van Gods genade. We willen dat het aan niets wat we zien onthouden wordt. En om te garanderen dat dit heilige zicht inderdaad het onze is, geven we het aan alles wat we zien. Want waar we het zien, zal het ons worden teruggegeven in de vorm van lelies die we op ons altaar kunnen leggen, om het tot een huis te maken voor de Onschuld zelf die in ons woont en ons Zijn Heiligheid als de onze schenkt. 

 

Ik geef alleen maar aan mij zelf omdat er in werkelijkheid geen ander is.

 

188. De vrede van God straalt nu in mij

 

1. Waarom wachten op de Hemel? Zij die het licht zoeken bedekken slechts hun ogen. Het licht is nú in hen. Verlichting is slechts een herkenning, en allerminst een verandering. Het licht is niet van deze wereld, maar ook jij die het licht in je draagt bent hier een vreemde. Het licht kwam met jou mee vanuit je geboortehuis en is bij je gebleven, omdat het jou eigen is. Het is het enige wat jij met je meebrengt van Hem die jouw Oorsprong is. Het straalt in jou, omdat het je huis verlicht, en leidt je terug naar waar het vandaan gekomen is en waar jij thuis bent.

 

Herken het licht in een ander dan zal je het met nog meer kracht ook in je zelf zien.

 

189. Ik voel de Liefde van God nu in mij

 

1. Er is een licht in jou dat de wereld niet kan zien. En met haar ogen zul jij dit licht niet waarnemen, want je wordt door de wereld verblind. Toch heb je ogen om het te zien. Het is er om door jou te worden aanschouwd. Het werd niet in jou geplaatst om voor jouw blik verborgen te blijven. Dit licht is een weerspiegeling van de gedachte die we nu oefenen. De Liefde van God in je voelen is de wereld met nieuwe ogen zien, stralend van onschuld, bezield van hoop en gezegend met volmaakte goedheid en liefde.

 

Het is niet voor niks dat bij de vele oefening van de Cursus wordt gevraagd om de ogen te sluiten.

 

190. Ik kies de vreugde van God in plaats van pijn

 

5. Het zijn alleen jouw gedachten die je pijn bezorgen. Niets buiten je denkgeest kan jou op enigerlei wijze schaden of verwonden. Er is geen oorzaak buiten jezelf die op je neer kan komen en bedruktheid kan brengen. Niemand anders dan jij beïnvloedt jou. Er is niets ter wereld dat de macht heeft jou ziek, bedroefd, zwak of fragiel te maken. Maar jij bent het die de macht heeft alle dingen die je ziet de baas te zijn door eenvoudig te herkennen wat jij bent. Wanneer jij ziet dat ze onschadelijk zijn, zullen ze jouw heilige wil als de hunne aanvaarden. En wat als beangstigend werd gezien, wordt nu een bron van onschuld en heiligheid.

 

Er komt niks van buiten omdat er geen buiten is. Alle waarneming en ervaring start en vindt ook binnen plaats.

 

191. Ik ben de heilige Zoon van God Zelf

 

2. Wat deed je dat dit jouw wereld zou moeten zijn? Wat deed je dat dit is wat jij ziet? Ontken je eigen Identiteit en dit is wat overblijft. Je ziet chaos en verkondigt dat jij dat zelf bent. Er is geen tafereel dat verzuimt hier voor jou van te getuigen. Er is geen klank die niet spreekt van broosheid in en buiten jou, geen ademhaling die je niet dichter bij de dood lijkt te brengen, geen hoop die je koestert die niet in tranen zal vergaan. 

 

Het is dat waar wij ons mee vereenzelvigen, wat onze waarneming maakt.

 

192. Ik heb een functie die God me graag vervullen ziet

 

 4. Vergeving beziet mild alles wat onbekend is in de Hemel, ziet het verdwijnen, en laat de wereld achter als een schone, onbeschreven lei waarop het Woord van God de zinloze symbolen die er eerst geschreven stonden, nu vervangen kan. Vergeving is het middel waardoor de angst voor de dood overwonnen wordt, omdat die nu geen hevige aantrekkingskracht meer uitoefent en schuld verdwenen is. Vergeving laat het lichaam zien als wat het is: een eenvoudig leermiddel dat terzijde wordt gelegd wanneer het leren is voltooid, maar hem die leert allerminst verandert.

 

Vergeving is de manier om van illusies te worden bevrijd.


Is het toeval dat ik rondom de les Ik kies de vreugde van God in plaats van pijn, enkele dagen lang wordt geconfronteerd met hevige nekkramp en bijbehorende hoofdpijn. Nee, zo kijk ik niet meer naar alles wat ik steeds op dit pad tegen kom.

 

Alles wat verschijnt en wat ik zo ervaar, komt steeds slechts in de momenten waarop ik weer bereidwillig ben om mijn leren te vervolgen. Pijn wordt in die gevallen snel minder intensief als ik ze niet meer beschouwd als een vorm van straf maar als een mogelijkheid om mijn lessen te leren. Dit nodigt mij dan ook uit om in mijn kijken niet bij de pijn te stoppen, maar daar aan voorbij te zien. Elke keer als ik mij voor deze mogelijkheid open breng ik weer licht naar deze duistere vlekken.

 

Het is altijd ook fijn om op deze verduisterde delen van mijn pad in de dagelijkse lessen de bevestiging te vinden en krijgen van wat ik zo naar boven breng. Zodoende krijg ik weer zicht op dat wat ik nog mijn vergeving kan schenken.

 

Op die manier lukt het mij altijd - ondanks mogelijk ervaren tegenslag, teleurstelling, of pijnen - aan het eind van de dag de Heilige Geest mijn dank te zeggen.

 

Niet alle lessen worden snel en makkelijk geleerd. Toch ben ik blij dat ik ze leren mag.