· 

2019-11 ECIW studiegroep reflectie




1 december en dus weer een moment waarop één maand leren aan de hand van Een cursus in wonderen is gepasseerd. Wat is er de afgelopen maand aan leerstof gepasseerd en welke lessen heeft dit voor mij voor mijn leren mogelijk gemaakt?

 

In een onderzoek naar de eigen beeldvorming van de gelukkige afloop waar de Cursus ons toe leidt, krijg ik voor ogen hoe innerlijk al het leren wordt gewogen ten opzichte van de ervaringen die ik de eerste keer toen ik de Cursus deed ontvangen mocht.

 

Met die maatstaf als norm heb ik sinds mijn eerste leerjaar, geen wezenlijke ontwikkeling meer gemaakt. Ja, ik heb heel veel ontwikkeling gemaakt, maar dan in de vorm van heel subtiele, kleine stappen. Die vallen op basis van de maatstaf echter af als ondermaats. Toen ik dit zo voor mij zelf zag, besefte ik op welke manier het ego nu de Cursus gebruikt, juist om ervoor te zorgen dat niet mijn ervaring van ontwikkeling groeit, maar juist mijn teleurstelling en vertwijfeling.

 

Jemig denk ik. Ik heb afgelopen maand weer zoveel mogen leren, maar niets daarvan mag volgens deze maatstaf ook maar iets bijdragen aan mijn ervaring van geluk. Dit, terwijl ik zie, hoe dit geluk altijd al aanwezig is. Het wordt mij aangeboden in elke kleine subtiele stap, maar ik had nog niet het vermogen om haar te ontvangen. Maar nu, nu ik heb gezien hoe het ego hier mijn leren ondermijnt, heb ik wel weer de keuze. Dus richt ik weer mijn handpalmen naar boven en ben ik dankbaar voor elke gram geluk die ik zo ontvangen kan.

 

Zo leer ik ook het verschil te zien tussen het geluk dat het ego schenkt en het geluk dat ik met mijn leren van de Cursus steeds ontvang. Het geluk van het ego komt niet uit waarheid voort en is daardoor vluchtig. Heel even mag ik het ervaren, voordat het al weer verdwenen is en ik genoodzaakt ben om opnieuw te gaan zoeken. Maar het geluk dat ik met mijn leren ontvang, dat is blijvend. Ja, misschien komt het dan steeds in een hoeveelheid die alleen met een subtiele weegschaal kan worden gemeten, maar het voegt wel blijvend toe en mijn nog steeds groeiende voorraad.


Werkboek lessen

De lessen van het afgelopen studieblok:



In deze afgelopen maand passeren wij met onze lessen de volgende vragen:

 

Wat is de Wederkomst?

1. De Wederkomst van Christus, die zo zeker is als God Zelf, is niets dan de correctie van vergissingen en de terugkeer van innerlijke gezondheid. Ze maakt deel uit van de toestand die terugbrengt wat nooit verloren was, en opnieuw bekrachtigd wat voor eeuwig en altijd waar is. Het is de uitnodiging aan Gods Woord om de plaats van illusies in te nemen, de bereidwilligheid om vergeving op alles te laten rusten, zonder uitzondering en zonder voorbehoud.

 

Wat is het Laatste Oordeel?

1. De Wederkomst van Christus geeft Gods Zoon dit geschenk: de Stem namens God te horen verkondigen dat het onware onwaar is, en het ware nooit is veranderd. En dit is het oordeel waarmee waarneming eindigt. Eerst zie je een wereld die dit als waar heeft aanvaard, geprojecteerd vanuit een nu gecorrigeerde denkgeest. En met dit heilige zicht geeft waarneming een stille zegen en verdwijnt daarna; haar doel is bereikt en haar missie volbracht.

 

Wat is de schepping?

1. De schepping is de som van al Gods Gedachten, oneindig in getal en overal totaal zonder beperkingen. Alleen liefde schept, en alleen als zichzelf. Er is geen tijd geweest waarin al wat zij geschapen heeft er niet was. Noch zal er een tijd zijn waarin wat zij ook schiep enig verlies lijdt. Voor eeuwig en altijd zijn Gods Gedachten precies zoals ze waren en zoals ze zijn, onveranderd door de tijd heen en nadat de tijd voorbij is.

 

Wat is het ego?

1. Het ego is afgoderij, het teken van een beperkt en afgescheiden zelf, geboren in een lichaam, en gedoemd te lijden en zijn leven te eindigen in de dood. Het is de 'wil' die de Wil van God als vijand ziet en een vorm aanneemt waarin die wordt ontkend. Het ego is het 'bewijs' dat kracht zwak is en liefde angstwekkend, dat leven in werkelijkheid de dood is en dat alleen waar is wat tegengesteld is aan God.

 

Elke keer, vooral als ik weer kijk vanuit het perspectief van de reflectie, waarin ik voor even het overzicht heb van een grotere verzameling van Cursus lessen, ben ik steeds weer blij verrast, over de prachtige opbouw die deze Cursus volgt. Elke vraag uit deel II van het werkboek verschijnt voor mij zo weer als een volgende tree van de trap die mij naar boven leidt. Soms start het zicht op de volgende tree met wat weerstand, omdat het een thema aan reikt die in mijn denkgeest nog door angst wordt omgeven. Maar de lessen die daarop volgen slagen keer op keer om die angst weer weg te nemen, waarop ik dus weer ruimte vind om deze stap op dit pad te zetten.

 

Richting het einde van dit pad, komen we nu uit bij de vraag Wat is het ego? Het mag duidelijk zijn dat het ego ons voornaamste obstakel vormt op onze reis naar innerlijke vrede. Het is deze stem die steeds schreeuwt om niet datgene te doen dat ons met onze angst voor god confronteert, maar juist weer de weg te volgen die ons afleidt van onze keuze voor God. Maar het ik ook deze stem die ons in ons volgen weer leidt tot het strijdtoneel en zo weer confronteert met de waanzin die dit volgen brengt.

 

Dit maakt dat er uiteindelijk voor iedereen een keer een moment zal komen, waarop duidelijk wordt dat de leiding van het ego in werkelijkheid niets brengt. Het is dat moment waarop de stem van de Heilige Geest ons zal roepen om weer naar huis te komen. Maar zolang dit huis nog niet is bereikt, zal het ego nog steeds verschijnen om de kracht van onze keuze voor God, te testen. Het is goed om dat te leren beseffen en ook te leren zien dat het ego ons zo niet bedreigt, maar juist helpt. Dit komt omdat het nu steeds wijst op alles dat nog aanwezig is, maar nog wel maar worden vergeven.


1 december en dus weer een moment waarop één maand leren aan de hand van Een cursus in wonderen is gepasseerd. Wat is er de afgelopen maand aan leerstof gepasseerd en welke lessen heeft dit voor mij voor mijn leren mogelijk gemaakt?

 

Ik kan deze vraag onmogelijk beantwoord, omdat het teveel zou zijn om hier in deze tekst te beschrijven. Ook zijn er innerlijk zaken verschoven die in hun subtiele aard, zijn waargenomen, maar waarvan ik nu nog niet weer, waar zij toe leiden. Wat ik wel kan melden is dat ik weer een groei heb ervaren in mijn innerlijke vrede en geluk.

 

Ik heb meer inzicht gekregen in hoe ik kan luisteren en volgen in mijn werk en in de zorg voor mijn gezin. Ik heb weer mogen waarnemen hoe zaken, eenmaal vergeven, als vanzelf hun weg nemen of vinden. Ik heb mijn geloof in de Cursus zien groeien en voel hij mijn vertrouwen in God is gegroeid. Ik heb met terugwerkende kracht alle subtiele wonderen die op mijn pad zijn verschenen, mogen ontvangen, doordat ik nu geen enkele les, hoe klein die ook mag lijken, af keur.

 

Ik kom makkelijker uit mijn bed, omdat het starten met weer een nieuw dag van leren, mij niet meer zo zwaar voelt. Ik heb weer enkele gesprekken gevoerd met mede Cursus-studenten die bijdroegen tot nog meer realisatie. Ik heb gezien hoe ik ook nog meer vertrouw op de innerlijk leiding bij de uitdagingen die ik op mijn pad waarneem. Ik heb veel kunnen lachen over de momenten waarin ik zag dat ik toch weer heel even had gekozen voor de stem van het ego.

 

Ik ben (nog meer) dankbaar dat ik deze Cursus op mijn pad heb mogen ontvangen.